Na de eerste verkenningen op het gebied van economische schoolwandkaarten zou het tot 1940 opmerkelijk rustig blijven. De aandacht voor de 'middelen van bestaan' nam echter steeds verder toe, en in 1941 introduceerde uitgeverij Dijkstra een sociaal-economische aardrijkskundemethode van W. Bakker en H. Rusch. De atlaskaarten en de wandkaarten van deze methode bevatten voor het eerst in de geschiedenis van de Nederlandse schoolkartografie een groot aantal kleine illustraties, 'plaatjes', om de diverse economische activiteiten voor schoolkinderen tot leven te laten komen [Brink en Holl, 2005, p. 87]. Het succes van deze methode deed uitgeverij Van Goor en Zonen besluiten in de jaren '50 een soortgelijke methode (ook met wandkaarten) te ontwikkelen. En ook Wolters-Noordhoff, in 1968 na een fusie ontstaan, stapte in de jaren '70 over van grondsoorten naar bodemgebruik, zowel op de provinciekaarten van de Bosatlas [Ormeling en Vaart, 2005, p. 26] als op de schoolwandkaarten van Nederland en van acht Nederlandse regio's. Het in 1949 opgerichte Cartografisch Instituut Bootsma kwam met een reeks van innovatieve producten op de markt, waaronder de in 1962 gestarte, opvallende 'Falks Nieuwskaartenserie'. In deze reeks (sociaal-)economische schoolwandkaarten kwamen zeer actuele, vaak in het nieuws terugkerende onderwerpen aan bod, zoals 'Eurovrachtkaart' (1963), 'Gevleugeld verkeer' (1965) en 'Eiwit uit zee' (1965). Ook in deze serie opgenomen was de wandkaart 'Nederlands-Antilliaans welvaartsstreven' uit 1963 (zie fig. 9) over het in de jaren '60 opgevatte 'tien jaren plan' om de economie van de Nederlandse Antillen te versterken. De wandkaarten van deze serie werden vrijwel alle gunstig besproken door de kartograaf J. Schokkenkamp in het Geografisch Tijdschrift. Wie bekend is met de kritische pen van deze ervaren recensent, weet dat dit geen gering compliment is.