Door industrialisering, imperialisme, vrijhandel en het steeds intensiever wordende wereldverkeer werd in de tweede helft van de 19de eeuw kennis van de economische ontwikkelingen steeds belangrijker geacht. Het is dan ook in deze periode dat de grondslagen van de economische geografie werden gelegd, allereerst in Duitsland (K. Andree, 'Geographie des Welthandels', 1867-1872) en in Frankrijk (Levasseur) en wat later in Engeland (Chisholm) [Vermooten, 1941]. Maar ook in Nederland hebben we een "vader der economische geografie": H. Blink, onderwijzer, leraar, doctor, privaatdocent, lector, buitengewoon hoogleraar, autodidact en veelschrijver. Vanaf circa 1900 stortte hij zich op de nog in ontwikkeling zijnde economische geografie, en richtte in 1909 de 'Nederlandsche Vereeniging voor Economische Geographie' op. Zijn bekering tijdens de eeuwwisseling tot deze nieuwe richting in de geografie is ook terug te vinden in zijn schoolwandkaarten. Heeft zijn bij H. ten Brink verschenen 'Kaart van Nederland voor schoolgebruik bewerkt' uit 1894 nog twee fysische (hydrografische) inzetten, zijn in 1903 bij dezelfde uitgever verschenen 'Eerste Schoolkaart van Nederland' heeft daarentegen twee economische inzetten: de havenwerken van de handelssteden Amsterdam en Rotterdam. Geheel economische schoolwandkaarten heeft Blink zelf niet vervaardigd, maar we zullen hierna zien dat hij op dit gebied wel een en ander in gang heeft gezet.