“Wat zie je in deze portretten van wildvreemde mensen?” Nog regelmatig hoor ik deze vraag. Toen ik mijn eerste portretminiatuur verkocht, (nota bene in consignatie van een collega) was het alsof ik afscheid nam van een bekende. Op de een of andere manier worden ze familie deze kunstzinnig en verfijnd geschilderde portretjes van mensen uit een lang vervlogen verleden. Veelal werden ze meegedragen door hun geliefde zoals nu het fotootje van een kind, man of vrouw naast de bonuskaart een plaatsje vindt.