Lang werd de uitvinding van de toverlantaarn zoals wij die thans kennen, toegeschreven aan de Duitse Jezuïet Athanasius Kircher (1602-1680). Deze pater gebruikte de lantaarn om afvallige gelovigen weer naar de kerk te lokken. Onder zijn pij verstopte hij een eenvoudige toverlantaarn met op het glasplaatje een realistische afbeelding van de duivel. Dit plaatje projecteerde hij van buiten af op de ramen en de volgende zondag zat zijn kerk weer vol omdat de mensen dachten dat de duivel echt verschenen was. Vandaag de dag vermoedt men dat Christiaan Huygens (1629-1695) de uitvinder van de toverlantaarn is geweest, aangezien er een brief van hem is gevonden waarin hij een toverlantaarn met plaatjes beschrijft, tien jaar voordat Kircher dat deed.

Menige tuin in Nederland is opgesierd met een zonnewijzer. In de laatste dertig jaar heeft het vervaardigen en plaatsen van deze archaïsche tijdsaanduiders een hoge vlucht genomen. Voor het aangeven van de tijd zijn quartzhorloges een stuk nauwkeuriger, en met de invoering van de zomertijd lijken zonnewijzers al helemaal gedoemd tot een decoratief maar nutteloos bestaan. Wat bewoog de Nederlanders eigenlijk tot het plaatsen van zonnewijzers in hun zonloze land?

Uren, dagen, jaren, eeuwen, millennia vliegen als een schaduw heen. Duizend jaar geleden dacht men dat de wereld zou vergaan. De tweede christelijke millenniumwisseling is ook aanleiding geweest voor sombere, apocalyptische voorspellingen. Niet dat Gods toorn steden zou verpulveren, maar dat de boel in het honderd zou lopen omdat de computers de nieuwe datum niet konden verwerken. De angst dat de mens iets maakt waar hij geen vat op heeft en waar het hele mensdom voor moet boeten, zit er nog altijd diep in.

Around 1600 in England, in the cities and environs of Colchester, Norwich and London, there was a Netherlandish community, who apart from their trades, were connected by faith and the Dutch Reformed Church (Nederlands Hervormde Kerk). This church is still extant in Holland, but I doubt its influence today is comparable. Their main industry was textiles, at any rate in Norwich and Colchester in East Anglia (where the wool export trade flourished).

It is generally accepted that the Fromanteels originated from Flanders (Southern Netherlands). Many spelling variations of the name 'Fromanteel' are known. At that time there was no civil registry to enforce and record standardised spellings. Even Fromanteel himself often spelled his own name differently.

Op 27 december 1831 verliet het oorlogsschip Beagle de Engelse havenplaats Devonport onder de bekwame leiding van de norse kapitein Robert Fitzroy. Het schip begon aan een expeditie rond de wereld die maar liefst vijf jaar zou gaan duren. De bijbelvaste Fitzroy geloofde stellig dat de reis wetenschappelijke bewijzen op zou gaan leveren voor het scheppingsverhaal uit het boek Genesis.

On December 27th in 1831, warship HMS Beagle set sail from Devonport in England under the command of Captain Robert Fitzroy (1805-65). The ship had embarked upon an expedition of discovery around the world that was to take five years. Fitzroy, not only a renowned captain and navigator, but also a most Biblically oriented young man, was convinced that this expedition would provide scientific evidence of the intrinsic truth of the Book of Genesis. However, contrary to Fitzroy's expectations, the opposite actually proved to be the case. For, with him was 26-year-old biologist/geologist, Charles Darwin (1809-82).

De wieg van deze klokken heeft hoog boven in de bergen van de Franse jura gestaan, in het gebied dat als het Franche-Comté, Contée volgens de oude spelling, bekend is.  Als Comtoises, afkomstig uit het Comté, zijn deze klokken de wereld ingegaan.

A form of provincial, weight-driven clock originally made in the vicinity of Morbier in the Franche*-Comté region  of France (Contée in the old spelling), near the Swiss frontier, from the late 17th century to the beginning of the 20th. They are sometimes called Morez clocks or Morbier clocks, from place names in the area.
They represented the first move towards the popularising of clocks in France, and in the 19th century they were to be found far and wide across the country, virtually ousting other local clock making traditions. They were often marked with the name and town of the vendor rather than those of the maker.

CLEPSYDRA, Latin, from Greek klepsudra : kleptein, kleps-, to steal + hudōr water, was an horological instrument of great antiquity, among the Egyptians and other eastern nations, probably before sun-dials were invented; though the name of the original inventor is not handed down to us ; the construction has been varied in different ages and countries, according to the variation of the different modes of reckoning time, but one principle is the basis of all the forms it has undergone, namely, the constant dropping, or running of water through a small aperture, out of one vessel into another.

Shortly after the introduction of the pendulum by Christiaan Huygens (1656), a regional pendulum clock was introduced in the Zaan region. The production of these clocks dated from around 1670 to 1730. Zaan clocks were probably derived from the West Frisian wall clock. This clock stood on four legs, the so-called stool, whereas the Zaan clock stood on two brackets which are attached to the wallboard.