Waarom verzamelt men oude economisch waardeloze effecten ?

Oude effecten zijn zo boeiend om te verzamelen omdat elk stuk niet alleen iets vertelt over de financieel-economische geschiedenis van een land, maar ook over de politiek-economische geschiedenis. Waardeloze effecten zijn de zichtbare bewijsstukken van de wisselvalligheden van de financiële wereld.

Het verzamelen van waardepapieren, oude effecten die in het economisch verkeer van vandaag geen waarde meer hebben, is als het ware spoorzoeken in de geschiedenis, waarbij elk stuk iets prijsgeeft van de sociaal-culturele en financieel-economische historie van een land, een bedrijfstak of de mate van globalisering. Oude effecten zijn toverlantaarn plaatjes van onze ontwikkeling en ze maken ons bewust van de kwetsbaarheid en de wisselvalligheid daarvan.

Verzamelaars ervan zijn dus eigenlijk archeologen die aan de hand van oude documenten een stukje van onze historie bloot leggen. Deze hobby van het verzamelen van deze stukken heet scripofilie, en alhoewel het geen ziekte is, kan aanraking ervan buitengemeen besmettelijk zijn. Het woord, eigenlijk ,,scripophilie”, is een samensmelting van het Griekse woord voor liefde, ,,philos”, en het Engelse ,,scrip” dat staat voor het recht van eigendom.