Search

Advanced Search

Introduction

Kunstpedia is the knowledgebase on fine- and decorative arts, popularly stated arts and antiques, with the exception of contemporary art. Contributions in the form of articles and essays are indexed in different categories, as you will find on your right. Geographical location of exhibitions and fairs is identified by a

 

Introductie

Kunstpedia is een kennisbank met artikelen over beeldende- en toegepaste kunst, populair gesteld kunst en antiek, uitgezonderd hedendaagse kunst. Bijdrages in de vorm van artikelen en essays staan aan de rechterzijde gerubriceerd. Geografische locaties van tentoonstellingen en beurzen worden aangegeven met een

Recent News

Databank voor gestolen kunst

De politie krijgt nog dit jaar een databank om gegevens over gestolen kunst centraal te kunnen opslaan. Het is de bedoeling dat het register later ook toegankelijk wordt voor het publiek, kunstorganisaties en instanties als de Belastingdienst en de douane. Dat heeft minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) geschreven in antwoord op vragen van D66 in de Tweede Kamer. De databank wordt ondergebracht bij het Korps landelijke politiediensten (KLPD), dat ook een apart team voor kunst- en antiekdiefstal krijgt. Een en ander moet de opsporing van geroofde kunstwerken verbeteren. » Read More

Monet Sells for Record $41.5 Million at Christie's N.Y. Auction

 May 6 (Bloomberg) -- Claude Monet's cerulean blue painting of the French countryside bisected by an iron railway bridge sold for a record $41.5 million tonight at a Christie's International auction in New York.

The sale suggests that $318 billion of credit losses and writedowns reported by banks linked to U.S. subprime loans haven't derailed the international art market. The 1873 painting was sold early in the evening's impressionist and modern art auction, the first of two weeks of bellwether sales projected to total $1.8 billion. Four of the evening's first 21 lots didn't sell.
» Read More

Display of alleged Nazi-looted art causes stir in Austria

An exhibit at a Vienna museum displaying art alleged to have been looted by the Nazis has added fuel to the debate over the restitution of stolen art. Clemens Jabloner, the president of the Administrative Court, one of the three highest courts of the Austrian judiciary, believes they should be returned to their rightful owners. "On principle, everything of dubious origin should be returned," Jabloner told the Agence France Presse.

The alleged stolen artworks, which are on display at the Leopold Museum in Vienna, have prompted the opposition Green Party to call for the paintings to be restored to their previous owners. The party has dubbed the exhibition "the greatest display of looted art in Austria in years." The head of Vienna's Jewish Community, Ariel Muzicant, called for the closure of the Leopold Museum last week until it complies with legislation on the restitution of looted Jewish property. » Read More
View News Archive

Recent Articles

“Dha” (or “dah”) is a generic term for a sword or knife of the various ethnic groups that make up what was formally Burma (now Myanmar), Siam (Thailand), Cambodia and Laos. It actually is a Burmese term that simply means "blade." The corresponding term in Thai is "daab," or "darb." We in the West tend to use it to refer to a variety of sword and dagger-length weapons that are used by a variety of people in continental Southeast Asia. Thus, what are referred to here as “dha” are those swords used by the peoples of mainland Southeast Asia, defined as present-day Burma, Thailand (exclusive of the Malay peninsula), Yunnan, Laos and Cambodia, and in places like Assam and Bengal, to the extent the foregoing peoples have settled there.

During the Twentieth Century, there has been a fundamental change in attitude towards in terms both of its design and its function. This century has become a period of revolution in jewellery design, and the history of how jewellery has changed reflects much of the social history of our times.

Menige tuin in Nederland is opgesierd met een zonnewijzer. In de laatste dertig jaar heeft het vervaardigen en plaatsen van deze archaïsche tijdsaanduiders een hoge vlucht genomen. Voor het aangeven van de tijd zijn quartzhorloges een stuk nauwkeuriger, en met de invoering van de zomertijd lijken zonnewijzers al helemaal gedoemd tot een decoratief maar nutteloos bestaan. Wat bewoog de Nederlanders eigenlijk tot het plaatsen van zonnewijzers in hun zonloze land?

Uren, dagen, jaren, eeuwen, millennia vliegen als een schaduw heen. Duizend jaar geleden dacht men dat de wereld zou vergaan. De tweede christelijke millenniumwisseling is ook aanleiding geweest voor sombere, apocalyptische voorspellingen. Niet dat Gods toorn steden zou verpulveren, maar dat de boel in het honderd zou lopen omdat de computers de nieuwe datum niet konden verwerken. De angst dat de mens iets maakt waar hij geen vat op heeft en waar het hele mensdom voor moet boeten, zit er nog altijd diep in.

Kort na 1900 zet een ware vloedgolf aan wetenschappelijke ontdekkingen en uitvindingen de wereld op zijn kop. De wereld weet het alleen nog niet; pas in de loop van vele jaren raakt de mensheid vertrouwd met die nieuwe inzichten. Maar kunstenaars van vlak voor de eerste wereldoorlog brengen al effecten teweeg die wis- en natuurkundig zijn gefundeerd. Deze wetenschappelijke revolutie, die voorgoed het perspectief in de kunst van de twintigste eeuw wijzigt, doet de fundamentele omwenteling van de Renaissance nog eens dunnetjes over.

De naam Troje is al tientallen eeuwen een strijdkreet in de Europese cultuur. De befaamde Ilias van Homerus is het oudste literaire werk van Europa. Met dat boek in de hand ontdekte Heinrich Schliemann in 1873 het oudste Troje, weliswaar niet dat van Homerus, maar de formidabele schat die hij uit Turkije smokkelde is zo legendarisch geworden als de heldendaden van Hector en Achilles. In 1945 verdween de schat uit Berlijn, om een halve eeuw later pas op te duiken in Rusland. Het touwtrekken om de schat resulteerde in tentoonstellingen in Rusland en nu in Duitsland.

Portretten

Een paar jaar geleden [1999] nog klaagden kunsthandelaren dat ze portretschilderijen aan de straatstenen niet kwijt konden: wie wilde er nu een vreemde man of vrouw boven het buffet hangen? In korte tijd is het portret helemaal terug van weggeweest: grote tentoonstellingen van portretschilder Anthonie van Dijck in Antwerpen, van de portretten van Ingres in Londen en van zelfportretschilder Philip Akkerman in Den Haag geven de ruime marges aan: tussen de vroege zeventiende en de late twintigste eeuw.

Nederland had zijn eigen Oriënt: vanaf 1900 duiken Indische motieven, technieken en voorstellingen op in de Nederlandse kunst, bouwkunst en vooral toegepaste kunst. Ietwat later begint de grote hausse in reizen naar Indië, die vooral wordt aangejaagd door affiches met exotische landschappen, gewassen en vrouwen. Tegenwoordig zijn affiches verzamelobjecten. Frans Helling decoreert er zijn Indische restaurant mee.

Pop Design

Pop Design, afgeleid van Pop Art, veroverde de wereld in de jaren zestig als reactie op het strakke en functionele Good Design van het voorafgaand decennium. Geïnspireerd door de populaire cultuur en de consumptiemaatschappij en gebruikmakend van nieuwe technieken en materialen zoals kunststof, ontstonden de meest bizarre en buitenaardse vormen met bonte kleuren. De oliecrisis van 1973 maakte echter een abrupt einde aan de onbezorgde wegwerpcultuur.

Naakt in bad: de Nieuwe Vrouw

De doorbraak van de moderne architectuur, in de vorm van de art-décostijl, vindt op hetzelfde moment plaats als de emancipatie van de vrouw in de jaren twintig. Beide kunnen op dezelfde weerstand rekenen van een groot deel van het publiek, en beide raken in de loop van de jaren dertig helemaal uit de gunst.

No articles found.